“Rozando el colapso”

Comenzar por transmitir nuestra solidaridad con las personas que sufren las consecuencias de los efectos de las inundaciones (principalmente para quienes se encuentran aguas debajo de los embalses, pero no podemos olvidarnos de las personas que residen aguas arriba), así como agradecer la labor realizadas a lo/as profesionales que han gestionado esta crisis. El deshielo y las continuas lluvias del mes de noviembre y diciembre, han provocado un aumento importante en los caudales de nuestros ríos principales (Bayas, Zadorra…). En el caso concreto de la cuenca del Zadorra, es necesario asumir como sociedad que (de haber continuado las precipitaciones) hemos estado a 4-5 horas del colapso del Sistema Zadorra (caudal de vertido de 250-300 m3 /sg?). Las razones son diversas y complejas pero la falta de resiliencia del territorio ante eventos extraordinarios es evident Desde PZB somos conscientes de la gravedad de la situación y el riesgo al que el territorio ha estado expuesto, y el contexto de emergencia climática actual, consideramos que para aumentar la resiliencia del territorio a las inundaciones, apremia: - impulsar una nueva cultura del agua, para evitar seguir escuchando (aún en 2021) que la culpa de las inundaciones es la falta de “limpieza” de ríos, como si la naturaleza pudiera ser controlada por el ser humano mediante motas o diques… -retirada estratégica de las llanuras de inundación e integrar la dinámica fluvial en nuestras herramientas de ordenación del territorio y urbanísticas (DOT, PTS, PGOU…) para evitar repetir los errores del pasado, - minimizar el riesgo actual, mediante las intervenciones proyectadas y aumentando el espacio fluvial (Ej.: en el caso del Zadorra, redactado hace 20 años, acordado su ejecución hace 10 años, pero que sigue sin finalizar por razones diversas…) - fomentar sistemas urbanos de drenaje sostenibles (SuSD) porque la desnaturalización de los núcleos poblacionales basados en el hormigón, generan aumentos en los caudales de escorrentía no asumibles por los sistemas de alcantarillado, - por último, y vista la situación crítica que hemos superado recientemente, realizar una reflexión profunda sobre la gestión del Sistema Zadorra. Sobre este último, desde PZB aportar a la reflexión que los embalses del Sistema Zadorra (1957), son infraestructuras de una indudable importancia estratégica, pero que tiene grandes carencias en el aspecto ambiental (rompe la conexión longitudinal de un corredor ecológico como es el río Zadorra) y en el aspecto de gestión, el diseño y concesión actual de las infraestructura, nos ofrecen un alcance limitado. En resumen, es hora de actuar, ya no valen las excusas. Vitoria-Gas Leer más...

“Kolapsotik oso hurbil”

Uholdeen ondorioen ondorioak jasaten dituzten pertsonekiko elkartasuna helarazten hastea (batez ere urtegien azpiko uretan daudenentzat, baina ezin ditugu ahaztu urtegian gora bizi diren pertsonak), eta krisi hau kudeatu duten profesionalei egindako lana eskertzea. Azaroko eta abenduko urtzeak eta etengabeko euriteek gure ibai nagusietako (Baias, Zadorra) emariak nabarmen handitzea eragin dute. Zadorraren arroaren kasuan, (prezipitazioek jarraitu izan balute) Zadorra sistema kolapsatzeko 4-5 ordura egon garela onartu behar da (250-300 m3/sg-ko isurketa-emaria?). Arrazoiak askotarikoak eta konplexuak dira, baina lurraldeak aparteko gertakarien aurrean duen erresilientziarik eza agerikoa da PZB jakitun da egoeraren larritasunaz eta lurraldeak izan duen arriskuaz, eta egungo larrialdi klimatikoaren testuinguruaz, gure ustez, lurraldearen erresilientzia uholdeekiko areagotzeko, premiazkoa da: - Uraren kultura berri bat bultzatzea, uholdeen errua ibaien garbiketa eza dela entzuten ez jarraitzeko (2021ean ere), gizakiak moten edo diken bitartez natura kontrolatu ahal izango balu bezala, - Uholde-lautadetatik estrategikoki erretiratzea eta ibai-dinamika lurraldea antolatzeko eta hirigintzako gure tresnetan (LAG, LAP, HAPNa) integratzea, iraganeko akatsak ez errepikatzeko. - Egungo arriskua minimizatzea, proiektatutako esku-hartzeen bidez eta ibai-espazioa handituz (Adib.: Zadorraren kasuan, duela 20 urte idatzi zen, eta duela 10 urte gauzatzea erabaki zen, baina oraindik ez da amaitu, hainbat arrazoi direla medio). - Drainatzeko hiri-sistema iraunkorrak (SuSD) sustatzea, hormigoian oinarritutako biztanleguneak desnaturalizatzeak areagotu egiten dituelako estolderia-sistemek onartzen ez dituzten isurketa-emariak; - Azkenik, eta oraintsu gainditu dugun egoera kritikoa ikusita, Zadorra Sistemaren kudeaketari buruzko hausnarketa sakona egitea. Azken horri dagokionez, PZBk Zadorra Sistemako (1957) urtegiak garrantzi estrategikoa duten azpiegiturak direla adierazi du, baina ingurumen-alderdian gabezia handiak dituela (Zadorra ibaia bezalako korridore ekologiko baten luzetarako konexioa hausten du), eta kudeaketa-alderdian, azpiegituren egungo diseinuak eta emakidak irismen mugatua eskaintzen digutela. Ekiteko ordua da, aitzakiek ez dute balio. Leer más...

Orozkon hitzaldia

Hitzaldia eskainiko du

@ArabakoA Mendiak Aske elkarteak Jesurin eraiki nahi dituzten eolikoen inguruan. Abenduaren 16an, 18:00etan Donibane Aretoan. Puño alzado Mendiak aske, #JesuriBizirik! Leer más...

Mendiak ez daude salgai ! Ez Labrazan ez inon.

..

.. Leer más...

Zanbranako ehiza-barrutian miru gorri bat tiroz bota zutelako jarritako salaketa artxibatu egin du Fiskaltzak

Ondorioztatzen du “nahita bota zutela, inolako dudarik gabe”, baina ezin izan du erantzulea identifikatu Orain dela urtebete Zanbranako ehiza-barrutian miru gorri bat tiroz bota zutelako, Arabako Aldundiak zein Eguzkik jarri zuten salaketa behin-behinean artxibatu du Fiskaltzak. Kontuan izan behar da miru gorria (Milvus milvus) Mehatxatutako Espezieen Euskal Kataloagoan sailkatuta dagoela, “galtzorian” atalean, gainera. Beraz, espezie honetako ale bat botatzea delitua izan daiteke, kartzela-zigorra eta guzti ekar dezakeena. Fiskaltzak dio diligentziek argi eta garbi erakusten dutela mirua “nahita bota zutela, inolako dudarik gabe, eta ehiza-barrutitik bertatik, gainera”. Baina ezin izan dute erantzulea identifikatu. Eguzkin horrelako zerbait espero genuen. Izan ere, salaketa egin genuenean, honako hau esan genuen: “Badakigu horrelakoetan oso zaila dela tiro egin duena identifikatzea eta zigortzea (baita “garbi” jokatzen omen duten ehiztariez inguratuta badago ere). Baina salaketen bidez bistaratu nahi dugu hemen ingurumenaren aurkako delituak egiten ari direla”. Eguzkiren iritziz, funtsezkoa da bistaratzea horrelakoak ez direla inolaz ere “kasu bakanak edo isolatuak”. Espezie babestuak tiroz botatzea arazo kronikoa da. Izan ere, Eguzkik joan den astean Hondarribian aztore bat (Accipiter gentilis) bota zutela salatu zuen. Eta urrian, Gipuzkoan bertan, beste lau kasu: arrano txiki bat (Hieraetus pennatus) Errezilen, elanio urdin bat (Elanus caeruleus) Seguran, belatz handi bat (Falco peregrinus) Jaizkibelen eta gabirai bat (Accipiter nisus) Usurbilen. Halaber, jakin genuen iaz tiroz botatako 33 hegazti iritsi zirela Igeldoko Arrano Etxera, horietako 21 babestuak edo ez-zinegetikoak. Joan den astean ere, Bizkaiko Basozainek facebooken beste kasu baten berri eman zuten, tiroz zauritua aurkitu, Gorlizko zentroan artatu eta, zorionez, berriz ere askatu ahal izan zuten aztore baten berri, hain zuzen. Mezu berean zera esan zuten: “Azkenaldion ehiza denboraldia zabaldu denetik, tirokatuta batzen ditugun animalia kopurua (hegaztiak batik bat) nabarmen igo da. Espezie ez-zinegetikoak tirokatzeak arau-hauste administratiboa dakarrela eta espeziearen arabera delitua ere izan daitekeela gogorarazi nahi dugu”. Datu bat. Orain dela bi urte, Gorlizko Basafauna Birgaitzeko Zentroak 20 urte egin zituen. Urtebetezea zela eta, zenbaki batzuk eman zituzten. 20 urteetan, guztira, 17.021 animalia artatu zituzten Zentroan, espezie guztietakoak. Bada, horietako 500 baino gehiago tiroz jota iritsi ziren. Eta beti esaten dugun bezala, kontuan izan behar da gu ezagutzera iristen garen kasuak nahiz basafauna artatzeko zentroetara iristen direnak icebergaren tontorra baino ez direla, pentsatzekoa baita botatako hegazti asko jasoko dituztela tiro egiten dietenek (ezkutatzeko, disekatzeko edo auskalo zertarako) eta beste asko sasi artean galduko direla. Gauzak horrela, berriz diogu: funtsezkoa da bistaratzea ez direla kasu bakanak edo isolatuak. Hemen arazo kroniko bat dago, biodibertsitatean ondorio latzak dituena. Horregatik ez dugu ulertzen, are gehiago, espresuki gaitzesten dugu kasu hauei garrantzia kentzeko ahalaeginak edo argira ez ateratzeko ahaleginak egiten dituztenen jarrera. Beharbada horrela jokatzen dute arazoa behar beste bistaratzen bada neurriak hartu beharko dituzten beldur direlako edo. Eguzkik jarraituko du kasu hauen berri ematen, ezagutzen dituen neurrian, eta herritarrak gauza bera egitera animatzen ditu. EGUZKI, 2021eko abenduan Leer más...